Κορυφαίοι champions για LoL Classic (νέοι & παλιοί)

Από τότε που άνοιξε το PBE, μου κάνουν όλοι την ίδια ερώτηση: «εντάξει, αλλά ποιον πρέπει να παίξω;» Και ειλικρινά, η ερώτηση αυτή έχει περισσότερες από μία σωστές απαντήσεις, γιατί το League Classic ανταμείβει εντελώς διαφορετικούς champions ανάλογα με το ποιος είσαι. Ένας εντελώς νέος παίκτης που ψάχνει τους ευκολότερους champions στο LoL Classic χρειάζεται διαφορετική απάντηση από κάποιον σαν εμένα που κυνηγάει αυτό ακριβώς το meta από το 2009.

Οπότε το έκανα σωστά. Αυτή είναι η προσωπική μου λίστα με τους καλύτερους champions στο LoL Classic, χωρισμένη ανάλογα με το ποιος είσαι και τι προσπαθείς να βγάλεις από τη λειτουργία, συν μια ενότητα που είναι ειλικρινά η πιο διασκεδαστική για γράψιμο: τα builds που έκαναν το παλιό League να μοιάζει με εντελώς διαφορετικό παιχνίδι.

Καλύτεροι Champions για Νέους Παίκτες

Αν δεν είχες ποτέ ασχοληθεί με το League στις Seasons 1 έως 4, ξεκίνα από εδώ. Αυτοί είναι οι καλύτεροι champions για αρχάριους στο League Classic, γιατί η δύναμή τους προέρχεται από απλές, εύκολα αναγνώσιμες μηχανικές αντί για ακριβή εκτέλεση.

• Garen. Καμία μπάρα mana, κανένα combo να μάθεις απέξω, απλά ένα spin και μια εκτέλεση με αληθινή ζημιά. Ήταν εξαιρετικό διδακτικό εργαλείο το 2013 και παραμένει έτσι τώρα.

• Annie. Ένα stun, ένα μεγάλο nuke, μία αρκούδα. Το πλήρες kit σου μπαίνει στο μυαλό μετά από έναν μόνο αγώνα.

• Ashe. Το passive slow της κάνει τα περισσότερα στη lane, οπότε δεν βασίζεσαι σε δύσκολες skillshots για trading.

• Veigar. Ένα καθαρό stun στο E σου, μια straightforward burst rotation, και ένα ultimate που κλιμακώνεται με stack και δείχνει ξεκάθαρα πότε δυναμώνεις πραγματικά. Εύκολο να το πιάσεις, ικανοποιητικό να βλέπεις το scaling.

• Warwick. Ενσωματωμένο sustain και ένα passive που εντοπίζει εχθρούς με χαμηλή υγεία σε χάρτη, κάνοντας το πρώιμο jungling πολύ λιγότερο τιμωρητικό όσο μαθαίνεις ακόμα pathing.

Καλύτεροι Champions για Επιστρέφοντες Βετεράνους

Αν ξέρεις ήδη αυτό το παιχνίδι, δεν χρειάζεσαι βοηθητικές ρόδες, χρειάζεσαι champions που σου επιτρέπουν να χρησιμοποιήσεις τη μυϊκή μνήμη που ποτέ δεν έχασες πραγματικά. Αυτοί είναι οι ισχυρότεροι champions της εποχής Season 1 έως 4, αυτοί που ανταμείβουν ακριβώς τον τύπο game knowledge που έχουν ακόμα οι βετεράνοι παίκτες.

• Katarina. Reset chains σε ένα Deathfire Grasp burst combo. Αν έπαιζες mid lane σε αυτή την εποχή, τα χέρια σου θα θυμούνται αυτό πριν προλάβει το μυαλό σου.

• Sona. Passive aura buffs που απλώς κάνουν ολόκληρη την ομάδα σου πιο δυνατή με την παρουσία τους. Απλό στην εκτέλεση, αλλά οι βετεράνοι ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν πραγματικά τον επιπλέον tempo που δημιουργεί.

• Urgot. Old-school hybrid AD marksman του οποίου το ultimate, Hyper-Kinetic Position Reverser, κατέσταλλε τον στόχο και μετά άλλαζε τη θέση του με αυτή του Urgot, ακριβώς πριν τον καθυστερήσει και τρομάξει όλους όσους στέκονταν κοντά. Αν θυμάσαι ότι τραβούσες κάποιον από την backline του ευθεία στην ομάδα σου, θα θυμάσαι ακριβώς πώς να τιμωρείς people μαζί του ξανά.

• Graves. Ένας από τους καλύτερους ADCs που είχε ποτέ αυτό το παιχνίδι, τελεία. Ο timing των combos και η κίνηση, ειδικά αν έχεις το old Mafia Graves skin, είναι ακριβώς τόσο ικανοποιητικά όσο θυμούνται οι βετεράνοι. (Είναι επιβεβαιωμένος για ένα από τα post-launch waves παρά για την πρώτη μέρα, οπότε κράτα το νου σου.)

Δυσκολότεροι Champions

Αυτοί δεν είναι οι champions που θα έδινα σε κάποιον την πρώτη του βραδιά στο League Classic. Υψηλό skill cap, υψηλό mechanical ceiling, και punishing αν τους κάνεις misplay.

• Lee Sin. Παραμένει ένας από τους champions με την υψηλότερη skill expression σε ολόκληρο το παιχνίδι, και η jungle pathing αυτής της εποχής κάνει το early game του ακόμα λιγότερο συγχωρητικό.

• Nidalee. Συνεχής αλλαγή μορφής μεταξύ spear poke και melee pounce, πάνω σε ένα economy items και mana που δεν συγχωρεί τις σπατάλες πόρων όπως το σύγχρονο League.

• Ryze. Ο παλιός Ryze επιβράβευε το mana itemization και τη σειρά των combos με έναν τρόπο που είναι πραγματικά αντιδιαισθητικός αν δεν έχεις παίξει ποτέ αυτή την συγκεκριμένη έκδοση του.

• Twisted Fate. Η διαχείριση καρτών, ο χρόνος roam και ο συντονισμός του global ultimate είναι εύκολα να εξηγηθούν αλλά πολύ δύσκολα να εκτελεστούν σωστά. Οι παλιοί players συνήθιζαν να μετρούν τα δευτερόλεπτα στο μυαλό τους για να παρακολουθούν ποια κάρτα ερχόταν. Δεν χρειάζεται πραγματικά να το κάνεις αυτό. Αύξησε λίγο την ένταση του ήχου στο παιχνίδι σου και θα ακούσεις τις κάρτες να χτυπούν στο background καθώς ο Twisted Fate τις εναλλάσσει, κάτι που σημαίνει ότι μπορείς πάντα να καταλάβεις ακριβώς ποια κάρτα ετοιμάζεσαι να ρίξεις απλώς ακούγοντας.

Champions που νιώθουν εντελώς διαφορετικοί

Αυτή είναι η ενότητα που ήθελα πραγματικά να γράψω. Αν θυμάσαι μόνο το σύγχρονο League, κάποια από αυτά τα builds θα σου φαίνονται φανταστικά. Δεν ήταν φανταστικά. Τα παίζαμε. Ορίστε τι να περιμένεις:

AD Sion, Top. Στάκαρε Phantom Dancers και ένα Bloodthirster, έφτασε level 16, άνοιξε το ultimate σου και μπορείς να μπεις στην enemy fountain και να σκοτώσεις κάθε μονάδα που στέκεται εκεί χωρίς να πεθάνεις. Ακούγεται σαν υπερβολή. Δεν είναι.

AP Sion, Mid. Ένα από τα πιο fun flex picks που έχω ever ranked. Το Deathfire Grasp μέσα στο stun σου, με την έκρηξη του shield από πάνω, ήταν ένα honest-to-god insta-kill combo σε squishy targets. Θυμάμαι ακόμα την ακριβή αίσθηση του να το καταφέρνω σε ranked και να βλέπω κόσμο να μην καταλαβαίνει τι μόλις τους συνέβη.

AP Master Yi. Ένα από τα πιο disgusting builds που έχουν υπάρξει ποτέ σε αυτό το παιχνίδι, τελεία. Όσο το Highlander είναι ενεργό, κάθε kill ή assist ανανεώνει τις υπόλοιπες ικανότητές σου. Αν είσαι αρκετά υπομονετικός για να περιμένεις το ιδανικό teamfight window, μπορείς απλώς να spam Alpha Strike και να καθαρίσεις μια ολόκληρη ομάδα μόνος σου.

AP Ezreal. Ένα genuinely fun build που μπορούσε να κάνει one-shot σε αντίπαλο mid laner ή ADC με ένα μόνο ultimate. Όχι ο poke marksman που θυμούνται οι περισσότεροι, αλλά ένας πραγματικός burst mage κρυμμένος μέσα σε ένα marksman kit.

Twitch, ειδικά τώρα. Η Riot έφερε πίσω το πραγματικό του παλιό Q, που ήταν αληθινή invisibility, όχι το camouflage-style stealth που χρησιμοποιεί η reworked έκδοση. Στάκαρε ένα Hydra με Runaan's Hurricane και παίρνεις cleave damage σε έναν assassin που μπορεί να έρθει κοντά σου εντελώς αόρατος. Είναι τόσο nasty όσο το θυμάμαι.

AP Tryndamere. Ένα πιο περίεργο case, αλλά πολύ πραγματικό. Nashor's Tooth και on-hit magic damage items σε έναν champion που όλοι υποθέτουν ότι είναι ένας καθαρός crit duelist. Ποτέ δεν έγινε meta, αλλά ήταν απολύτως κάτι που έπαιζαν οι άνθρωποι, και είναι ακριβώς το είδος build που το League Classic υπάρχει για να σου επιτρέψει να ανακαλύψεις ξανά.

AP Warwick, Jungle. Οι άνθρωποι ξεχνούν ότι αυτό υπήρχε, αλλά οι ικανότητες του παλιού Warwick scaled με spell vamp αντί για απλή lifesteal, οπότε το stacking AP και spell vamp items τον μετέτρεπε σε μια sustain machine που heal-off από ό,τι άγγιζε, όχι μόνο από τα basic attacks.

Soraka, Jungle ή Top. Όλοι τη θυμούνται ως support, και ναι, το Astral Blessing (το W της) κρατάει τους συμπαίκτες σε γεμάτα HP και το Infuse (το E της) μπορεί να δώσει ελεύθερο mana σε έναν συμπαίκτη. Αλλά η πραγματική κρυφή δυναμική της εκείνη την εποχή δεν ήταν ποτέ το lane support, αλλά το Jungle ή το Top. Το Starcall, το Q της, γιατρεύει την ίδια την Soraka κάθε φορά που χτυπάει εχθρό, και η AoE ζημιά ήταν αρκετά ισχυρή για να λιώσει ένα πλήρες κύμα minion ή ένα jungle camp σχεδόν ακαριαία. Κάνε spam στο Starcall με cooldown και θα έχεις sustain και clear speed που οι περισσότεροι παίκτες δεν τη συνδέουν καθόλου μαζί της.

Old Graves. Αν δεν είδες ποτέ πώς φαινόταν ο Graves παλιά, αυτός είναι απόλυτη υποχρέωση. Ήταν ένας από τους καλύτερους ADCs σε όλο το παιχνίδι, και το combo και η κίνηση του, ειδικά με το skin Mafia Graves, ένιωθαν αυθεντικά φιλικό για αρχάριους ενώ είχαν πραγματικό βάθος. Τον θυμάμαι ακόμα ως ένα από τα πρώτα μου mains. Δεν είναι στην αρχική λίστα champions, επιβεβαιώθηκε για μεταγενέστερη φάση, αλλά όταν έρθει, παίξτον.

Old Urgot. Ένας από τους πιο cool champions της εποχής, και επίσης ένας από τους πιο δύσκολους για να τον παίξεις σωστά. Ακόμα και παίκτες Challenger δυσκολεύονταν να τον χειριστούν κανονικά. Η ultimate του suppressed τον στόχο και μετά αντάλλαγε τις θέσεις τους με τη δική του, πράγμα που σήμαινε ότι μπορούσες να τραβήξεις έναν enemy carry κατευθείαν έξω από την backline τους και μέσα στην ομάδα σου, ή να πεταχτείς εσύ μέσα στην theirs. Ήταν ένας από τους πιο ενδιαφέροντες old-school ADCs, αλλά το mana ήταν πραγματικό πρόβλημα: δεν ήταν ασυνήθιστο να ρίξεις δύο-τρεις Q και να πρέπει να γυρίσεις αμέσως πίσω στη βάση.

Champions που η Riot άλλαξε τελείως

Ορισμένοι champions στο League Classic θα φαίνονται εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες αν η μόνη έκδοση που ξέρεις είναι η τωρινή. Αξίζει αναφορά συγκεκριμένα:

• Sion. Ο παραπάνω champion κυριολεκτικά δεν υπάρχει πια ως kit στους live servers. Ο τωρινός Sion είναι εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας με διαφορετικές ικανότητες.

• Warwick. Πλήρως reworked πριν χρόνια στην hunter-passive έκδοση που γνωρίζουν οι περισσότεροι τωρινοί παίκτες. Η ταυτότητα του spell vamp του παλιού Warwick χάθηκε εντελώς από το retail League.

• Twitch. Το Q του πήγε από αληθινή invisibility σε camouflage stealth σε ένα rework, κάτι που ακούγεται μικρό αλλά αλλάζει πραγματικά τον τρόπο που παίζεται και τον τρόπο που εξουδετερώνεται.

• Urgot. Πήγε από έναν old-school υβριδικό AD marksman του οποίου η ultimate suppressed και μετά αντάλλασσε θέσεις με τον στόχο, σε έναν εντελώς διαφορετικό juggernaut bruiser στους live servers. Αυτοί οι δύο champions μοιάζουν ελάχιστα μεταξύ τους εκτός από το όνομα.

• Ryze. Έχει γίνει rework τόσες φορές στην ιστορία του League που ο παλιός Ryze παίζεται σχεδόν τίποτα σαν τον τωρινό Ryze όσον αφορά τη δομή των combos και τη διαχείριση του mana.
  

Champions που πρέπει να ζήσεις ξανά

Αν έχεις χρόνο μόνο για λίγους champions πριν αποφασίσεις αν το League Classic είναι για εσένα, διάλεξε αυτούς. Όχι απαραίτητα τους πιο δυνατούς ή τους πιο εύκολους, αλλά αυτούς που αντιπροσωπεύουν καλύτερα γιατί αυτή η εποχή του League ήταν ξεχωριστή.

• Fiddlesticks. Ένα ultimate φόβου και απορρόφησης μακράς εμβέλειας που μπορούσε να διαγράψει μια απροετοίμαστη ομάδα από εκτός οθόνης.

• Kassadin. Νιώθεις πραγματικά γιατί είχε ποσοστό ban 98% στο ranked παλιά. Σιωπή στο Q του και αστεία εμβέλεια στο ultimate τον κάνουν στρεσογόνο αντίπαλο, αλλά και εξαιρετικά διασκεδαστικό όταν τον παίξεις επιτέλους μόνος σου.

• Nunu. Early jungling με Consume σε ένα teamfight ultimate Absolute Zero που είχε πραγματική σημασία, πριν τα ultimates γίνουν τόσο κοινά σε κάθε kit.

• Miss Fortune. Το AoE ultimate της εναντίον μιας συγκεντρωμένης, ακατάστατης ομάδας παραμένει μία από τις πιο ικανοποιητικές power fantasies στην ιστορία του League's.

• Soraka. Global heal sustain που έσπασε πραγματικά τους κανόνες του πώς έπρεπε να φαίνεται η lane phase.

Αυτή είναι η λίστα μου. Αν είσαι νέος, ξεκίνα από την ενότητα για αρχάριους και μην ντρέπεσαι, όλοι όσοι είναι καλοί στο παιχνίδι τώρα ξεκίνησαν από κάπου. Αν είσαι βετεράνος, ξαναζωντάνεψε τα builds που σε έκαναν να ερωτευτείς το League από την πρώτη μέρα. Και αν δοκιμάσεις μόνο ένα πράγμα από όλο αυτό το άρθρο, κάνε το AD Sion στο level 16. Εμπιστεύσου με.