Παίξαμε το LoL Classic στο PBE: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις
Παίζω League of Legends από το 2009. Ήμουν Challenger κάθε season από το Season 3 μέχρι το 2019, και έχω δει αυτό το παιχνίδι να περνάει περισσότερες κρίσεις ταυτότητας απ' όσες μπορώ να μετρήσω. Έτσι, όταν άνοιξε η πρόσβαση στο PBE για το League Classic, δεν έκανα απλά μια γρήγορη ματιά για μια ώρα και δεν έγραψα μια βιαστική γνώμη. Έπαιξα πάνω από 40 παιχνίδια. Αυτό είναι που βρήκα πραγματικά, με όλα τα ψεγάδια.
TL;DR: Την πρώτη μέρα υπήρχε ένα σοκαριστικό πρόβλημα όπου παλιές ικανότητες ήταν κολλημένες σε σύγχρονα μοντέλα ήρώων, κάτι που χάλαγε όλη την ψευδαίσθηση. Η Riot το διόρθωσε. Αυτό που απομένει από κάτω δεν είναι ένα skin πάνω στο τρέχον παιχνίδι. Είναι μια αληθινά διαφορετική, πιο αργή, πιο σκληρή εκδοχή του League βασισμένη στο Season 3, και είναι καλή. Πολύ καλή.
Το Πρόβλημα των Μοντέλων (Πριν τη Διόρθωση)
Το πρώτο πράγμα που μου κέντρισε την προσοχή στο PBE δεν είχε σχέση με το balance. Ήταν οπτική ασυμφωνία, και υπήρχε παντού στις αρχικές builds.
Κάποιος στην πλευρά της ανάπτυξης φάνηκε να αποφασίζει ότι η έξυπνη κίνηση ήταν να κρατήσει τους ήρωες στα τρέχοντα, σύγχρονα μοντέλα τους ενώ αποκαθιστούσε τις παλιές ικανότητες των patch. Στον χαρτί πιθανώς ακουγόταν αποτελεσματικό. Στην πράξη, χτύπησε εντελώς άστοχα τον σκοπό του τι υποτίθεται ότι πρέπει να είναι το Classic.
Φαντάσου αυτό: κοιτάς το παλιό UI του shop, τα παλιά εικονίδια αντικειμένων, τα παλιά κύματα minion και τα παλιά jungle camps, και ξαφνικά εμφανίζεται ένας AP Sion στη mid lane φορώντας το τρέχον, βαριά αναμορφωμένο μοντέλο του. Τίποτα σε αυτό δεν μοιάζει με το 2009-2013. Μοιάζει με something broken.
Δεν ήταν μόνο το βασικό μοντέλο. Τα οπτικά των ικανοτήτων ήταν επίσης μη ταιριαστά, και εκεί έγινε πραγματικά συγκεχυμένο να παίξεις εναντίον τους. Μερικά παραδείγματα που μου έμειναν:
Η W του παλιού Dr. Mundo, Burning Agony, τον τύλιγε ολοκληρωτικά στις φλόγες: την ενεργοποιούσε και καιγόταν με ένα μόνιμο εφέ φωτιάς που κάλυπτε όλο του το σώμα ενώ προκαλούσε magic damage σε όποιον στεκόταν κοντά του. Στο νέο μοντέλο, η ενεργοποίηση της ίδιας παλιάς ικανότητας δεν τον έκανε να πάρει φωτιά καθόλου. Ενεργοποιούσε απλώς την pulsing purple electrical glow από το Heart Zapper του αναμορφωμένου kit του, αφού αυτό είναι το εφέ συνδεδεμένο με την τρέχουσα θέση W του μοντέλου του. Καμία φλόγα, κανένα οπτικό σήμα για το τι συνέβαινε πραγματικά, απλώς ένα ηλεκτρικό shimmer που δεν σου έλεγε τίποτα για το damage aura που στεκόσουν μέσα.
Η Tristana κράτησε την παλιά E, την έκδοση που σωρεύει μια βόμβα προκαλώντας damage ανά δευτερόλεπτο αντί για τη σύγχρονη single-instance detonation, αλλά η animation έπαιζε σαν την τρέχουσα E της Tristana ακριβώς πριν εκραγεί. Άρα μηχανικά έπαιζες την Tristana του 2013, αλλά οπτικά ο εγκέφαλός σου σου έλεγε συνεχώς ότι ήταν η Tristana του live server έτοιμη να εκραγεί στον τελευταίο tick. Ήταν αποπροσανατολιστικό με τρόπο που επηρέαζε πραγματικά τα trades.
Υπήρχαν δεκάδες τέτοια παραδείγματα σε όλο το roster. Κανένα από αυτά δεν ήταν game-breaking από μόνο του, αλλά μαζί υπονόμευσαν ολόκληρη την προϋπόθεση της λειτουργίας.
Η Διόρθωση ήταν Απλή και Έλυσε Τα Πάντα Μαζί
Μόλις ενεργοποιήθηκε ο διακόπτης Classic Look, το πρόβλημα εξαφανίστηκε αμέσως. Δεν ήταν απλώς μια αλλαγή μοντέλου: το να το ενεργοποιήσεις επέστρεφε το μοντέλο του ήρωα και κάθε σχετικό οπτικό ικανότητας στην αρχική, era-accurate έκδοση με μία κίνηση. Ο παλιός Mundo έπαιρνε πραγματικά φωτιά πάλι όταν χρησιμοποιούσε το Burning Agony. Η βόμβα της Tristana ticked όπως έπρεπε. Ξαφνικά ολόκληρο το παιχνίδι έμοιαζε με αυτό που ήδη έπαιζε από κάτω.
Αυτός ο ένας διακόπτης είναι, κατά τη γνώμη μου, η διαφορά μεταξύ «cool nostalgia gimmick» και «αυτό μοιάζει πραγματικά ξανά με το League του 2013».
Δεν Είναι Απλά Ένα Reskinned Summoner's Rift
Διαβάζω συνέχεια την ίδια τεμπέλικη άποψη στο διαδίκτυο: «είναι απλώς το τρέχον παιχνίδι με ένα παλιό στρώμα μπογιάς». Θα ποντάρω ακριβά ότι σχεδόν κανείς από όσους το λένε αυτό δεν έχει παίξει ποτέ. Εγώ έχω, σε 40+ παιχνίδια, και μπορώ να σου πω ξεκάθαρα: δεν είναι.
Οι minions ανταλλάσσουν ζημιά όπως στα Seasons 2 έως 4, όχι όπως τώρα. Ο ρυθμός του παιχνιδιού δραματικά πιο αργός και πολύ πιο στρατηγικός, όπως ήταν πραγματικά πριν κυριαρχήσουν οι μηχανισμοί catch-up και οι γρηγορότεροι clears. Οι junglers μπορούν πράγματι να πεθάνουν στο jungle αν δεν ξέρουν pathing ή δεν πάρουν leash από τη lane τους. Δεν μπορείς να μαμώνεσαι χωρίς σταματημό, γιατί το mana τελειώνει και τα cooldowns είναι βάρβαρα με σημερινά standards.
Μικρό παράδειγμα, αλλά λέει τα πάντα: Το Q της Leona έχει cooldown 12 δευτερολέπτων στο League Classic. Στα live servers τώρα, μπορεί να πετάει το ίδιο Q περίπου κάθε 4 δευτερόλεπτα με αρκετό CDR. Δεν είναι θέμα skin. Είναι εντελώς διαφορετικός ρυθμός μάχης.
Τα παλιά αντικείμενα επέστρεψαν, και αυτό ουσιαστικά είναι το νόημα
Ένας μικρότερος item pool δεν είναι υποβάθμιση. Είναι αυτό που έκανε αυτή την εποχή του League τόσο καλή για να τη μάθεις και να την κατακτήσεις εξαρχής. Επιβεβαιωμένα επιστρέφοντα αντικείμενα που συνάντησα στο PBE περιλαμβάνουν:
Sword of the Occult
Heart of Gold
Deathfire Grasp
Force of Nature
Atma's Impaler
Philosopher's Stone
Αυτό που λάτρευα τότε, και που χτύπησε αμέσως ξανά στο PBE, είναι ότι τα αντικείμενα παραγωγής χρυσού όπως το Heart of Gold και το Philosopher's Stone δεν ήταν κλειδωμένα στο item tree ενός συγκεκριμένου ρόλου. Οποιοσδήποτε champion μπορούσε να αγοράσει το στυλ gold-per-10 αν ήθελε να επενδύσει σε αυτό. Είναι πραγματικός χώρος αποφάσεων, όχι προεπιλυμένη build path. Το σύγχρονο League έχει θάψει τέτοιες επιλογές κάτω από δεκάδες situational items και mythic-style power packages. Το Classic τα ξαναφέρνει σε κάτι που μπορείς πραγματικά να κρατήσεις στο μυαλό σου.
Γιατί το Season 3, συγκεκριμένα
Το Season 3 είναι η αγαπημένη μου season που είχε ποτέ αυτό το παιχνίδι, και δεν νομίζω ότι μιλάει απλώς η νοσταλγία. Είναι επίσης η season που εισήχθη το tier Challenger, και θυμάμαι ακριβώς πόσο βάναυσο ένιωθε στην πράξη. Καθισμένος στο Diamond 1, 99 LP, οι νίκες άξιζαν μερικές φορές +0 LP λόγω του τρόπου με τον οποίο το σύστημα έφτανε την προβιβαστική μετάβαση στο νέο tier. Έπρεπε να κερδίσω 10 παιχνίδια στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, μόνο για να φτάσω στο Challenger. Αθλία στιγμή τότε. Τέλεια ιστορία τώρα. Αυτού του είδους η υφή είχε αυτή η εποχή, που πολλά σύγχρονα ranked systems έχουν εξομαλύνει πλήρως.
Η Riot άκουσε πραγματικά
Από όσα έχω ακούσει μέσω καναλιών PBE, η Riot είδε ακριβώς το feedback που έδιναν παίκτες σαν εμένα για το πρόβλημα των μοντέρνων μοντέλων, και οι πιο πρόσφατες builds αναφέρεται ότι έχουν αφαιρέσει πλήρως τα μοντέρνα μοντέλα από το Classic: μόνο παλιά μοντέλα, καθολικά. Τα αρχικά voiceovers επιβεβαιώνεται επίσης ότι θα επιστρέψουν. Αυτό είναι ειλικρινά καλό σημάδι ότι δεν αντιμετωπίζεται ως συμβολικό nostalgia mode που η Riot θα υποβαθμίσει σιωπηρά.
Το ζήτημα των skins
Κανείς με τον οποίο μίλησα δεν έχει πρόβλημα με την πώληση νέων, Classic-exclusive skins από τη Riot, φτιαγμένων στο παλιό art style. Είναι δίκαιο, η Riot χρειάζεται και αυτή να βγάλει χρήματα από αυτό, και τα OG-style skins ταιριάζουν στο theme. Αυτό που δεν θέλει κανείς είναι να φορτώσει σε ένα παιχνίδι throwback του 2013 και να βλέπει skins από το 2020 ή το 2025 να τριγυρνούν. Αν το Classic θα είναι Classic, πρέπει να δεσμευτεί πραγματικά σε αυτό, συμπεριλαμβανομένων των cosmetics.
Είναι πραγματικά απλώς μια «λειτουργία παιχνιδιού»;
Δεν το πιστεύω, και δεν νομίζω ότι το πιστεύει ούτε η Riot. Πολλοί παίκτες συνεχίζουν να αναφέρονται στο League Classic ως «λειτουργία παιχνιδιού», αλλά η υποδομή που χτίζεται γύρω του δεν ταιριάζει με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Γιατί θα κόπιαζε η Riot να προσθέσει Co-op vs. AI, Custom games και Normal Draft σε κάτι που υποτίθεται είναι ένα προσωρινό novelty; Δεν φτιάχνεις τόση surrounding scaffolding για μια λειτουργία που περιμένεις να ξεχαστεί σε λίγες εβδομάδες.
Υπάρχει επίσης φημολογία ότι η Riot σχεδιάζει μια ενημέρωση το 2027 που χωρίζει το League σε ξεχωριστά clients ανά παιχνίδι, και αν συμβεί αυτό, το League Classic φέρεται να αποκτά το δικό του dedicated client. Κανείς δεν επενδύει τέτοιο δομικό έργο, ή αναμένει από τους παίκτες να επενδύσουν χρόνο και χρήμα, σε κάτι σχεδιασμένο να εξαφανιστεί. Αυτό μοιάζει πολύ περισσότερο με την Riot να ακολουθεί το playbook των WoW Classic και RuneScape: μια αυθεντική, παράλληλη, μακροπρόθεσμη έκδοση του παιχνιδιού, όχι ένα seasonal event.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η σωστή ανάγνωση για το ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός του. Δεν απευθύνεται κυρίως στους τρέχοντες παίκτες ή στους εντελώς νέους, ακόμα κι αν και οι δύο ομάδες θα το δοκιμάσουν σίγουρα. Απευθύνεται στη μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα των veteran players που δεν εγκατέλειψαν το League επειδή μεγάλωσαν. Το εγκατέλειψαν λόγω του τι έγινε το παιχνίδι μέσα στα χρόνια.
Το μόνο πράγμα που με ανησυχεί πραγματικά
Ranked. Οι πρώτες ανακοινώσεις υπονοούσαν έντονα ότι οι ουρές Ranked έρχονταν στο League Classic. Στη συνέχεια, λίγες ημέρες αργότερα, ένα dev blog φάνηκε να αποσύρει αυτό με κάτι πιο κοντά στο «δεν θέλουμε απαραίτητα Ranked στο Classic». Καταλαβαίνω το ένστικτο: το Ranked προσθέτει πίεση, τοξικότητα και προσδοκίες που μπορούν να συγκρουστούν με μια λειτουργία nostalgia-first. Αλλά ρεαλιστικά, δεν νομίζω ότι το Classic επιβιώνει μακροπρόθεσμα μόνο με Normal games. Ένα ranked ladder είναι αυτό που κρατά ένα competitive game σαν αυτό ζωντανό session after session, year after year. Η Riot θα πρέπει να το προσθέσει τελικά, είτε αυτό είναι το πλάνο σήμερα είτε όχι. Επίσης, πολλοί παίκτες περιμένουν πραγματικά αυτό.
Αυτά όλα από αυτό το blog. Το League Classic δεν είναι απλώς μια βαφή πάνω στο τρέχον client. Μόλις διορθώθηκε η οπτική ασυνέπεια, παίζεται σαν ένα αυθεντικά διαφορετικό, πιο αργό, πιο deliberate παιχνίδι, χτισμένο με τον τρόπο που ήταν αυτή η σειρά πριν γίνει ό,τι είναι τώρα. Αν λάτρευες το League στην εποχή της Season 3 και απομακρύνθηκες έκτοτε, αξίζει να κλείσεις τη θέση σου στο ημερολόγιό σου για τις 29 Ιουλίου.