Marathon Trilogy: prekursor gatunku FPS

Kiedy mowa o strzelankach z widokiem z pierwszej osoby, granie w którąkolwiek z gier z Marathon Trilogy w drugiej połowie lat 90. było hitem dla wielu graczy na całym świecie.  Na początku dostęp do Marathon był ograniczony, zanim zespół deweloperski został wykupiony przez Activision na progu XXI wieku.

Historia Marathon
bejppumedie31.png 302.16 KB

Kiedy Bungie wydało science-fiction FPS Marathon w 1994 roku, była to gra na platformę Apple Macintosh.  Ten futurystyczny tytuł osadzony w kosmosie stawiał gracza w roli oficera ochrony, którego zadaniem było powstrzymanie inwazji obcych na kolonijny statek kosmiczny Marathon.  Była to pierwsza część Marathon Trilogy, a Marathon 2: Durandal z 1995 roku i Marathon Infinity z 1996 roku były jej kontynuacjami.  Zostały wydane na konsolę Apple Bandai Pippin, zanim sama platforma została wycofana.  Ten związek z graniem nie trwał długo.

W 1999 roku Bungie udostępniło kod źródłowy Marathon 2.  Dzięki temu powstała ulepszona wersja gry z otwartym silnikiem deweloperskim o nazwie Aleph One.  W 2005 roku Bungie wydało grę jako freeware.  Stało się to pięć lat po przejęciu Bungie przez Microsoft.  Był to także początek serii Halo, kolejnej strzelanki FPS z repertuaru Bungie.

Rozgrywka w Marathon
MDroad_1.0.jpg 100.25 KB

Gracze uczestniczyli w czasie rzeczywistym w trójwymiarowym świecie Marathon, patrząc oczami pierwszej osoby.  Wędrowali przez te mapy tekstur, z których każda miała własny zestaw projektów, jako oficer ochrony statku kolonijnego zwanego Marathon.  Używając przypisanych klawiszy klawiatury oraz myszy, gracze poruszali swoimi postaciami tak, jakby sami znajdowali się w tym pomieszczeniu.

W tamtych czasach Marathon był jedną z pierwszych gier komputerowych, które pozwalały swobodnie rozglądać się w górę, w dół i na boki.  Były tu też czujnik ruchu i mapa z góry, dzięki którym gracze mogli namierzyć pozycję i ruchy wroga.  Można było również mieć oko na sojuszników.  Wrogowie oznaczeni byli czerwonymi trójkątami, a sojusznicy zielonymi kwadratami.  Każdy gracz miał też pasek zdrowia, który pokazywał stan tarczy i poziomu tlenu.

Cele w Marathonie

Celem gry było przechodzenie przez kolejne poziomy w określonej kolejności.  Osiągało się to, zabijając wszystkie wrogie stwory i omijając różne zagrożenia, byle przeżyć.  Poziomy mogły być liniowe lub nieliniowe.  W tych nieliniowych trzeba było dużo eksplorować, zanim dało się je ukończyć.  Przeszkody to ciemne i wąskie przejścia, zawalające się sufity i zagrożenia środowiskowe.

Były też wyzwania do wykonania, na przykład odblokowywanie drzwi i platform, a także zagadki do rozwiązania.  Żeby jeszcze bardziej utrudnić zadanie, kluczowa była precyzja.  Marathon był wtedy najbardziej wyjątkowym shooterem FPS, bo miał złożoną i szczegółową fabułę.  Żeby posunąć się dalej w grze, trzeba było podążać za wątkiem fabularnym, a odbywało się to przez terminale komputerowe ustawione w otworach w ścianach jako punkty przekaźnikowe.

Graczom zadania przydzielał interfejs sztucznej inteligencji.  To od nich, jako oficera ochrony, zależało ich wykonanie.  Po ukończeniu każdego zadania gracze mieli dostęp do określonych terminali, żeby ruszyć dalej.  Zadania obejmowały eksterminację obcych, eksplorację i ochronę ludzkich postaci.

Tryb wieloosobowy w Marathonie

Oprócz przechodzenia fabuły kampanii w pojedynkę była też opcja wieloosobowa.  Dwie drużyny po ośmiu graczy, połączone tą samą lokalną siecią, rywalizowały ze sobą w trybie deathmatch.  W trybie wieloosobowym dostępnych było dziesięć poziomów, których nie dało się odblokować w kampanii dla jednego gracza.

W tamtym czasie tryb wieloosobowy Marathona był jedną z najbardziej wyczekiwanych funkcji przed premierą gry.  W 1995 roku zdobył nagrodę Macworld Game Hall of Fame za najlepszą grę sieciową.  To znaczące osiągnięcie utorowało drogę do tego, że gry FPS zalały rynek, a serię Call of Duty od Activision wyróżniała się jako lider stawki.

Zwycięzcy Marathona

Kiedy Marathon się ukazał, społeczność graczy przyjęła go bardzo dobrze.  Był znacznie popularniejszy od swojego poprzednika, Pathways.  Ze względu na tak dużą popularność podaż z trudem nadążała za popytem.  W 1996 roku Marathon pokonał Doom II w plebiscycie MacUser na najlepszą grę akcji.

W 2012 roku magazyn Time umieścił Marathon na liście 100 najlepszych gier wideo wszech czasów.  Uznano, że Halo zawdzięcza swoje miejsce w branży gier sukcesowi serii Marathon.  Po tym, jak Microsoft przejął Bungie, Marathon stał się dostępny na różnych platformach konsolowych, takich jak Sony PlayStation i konsole Xbox od Microsoftu.  Obecnie można w niego grać na PC.

Triumfalny powrót Marathona: nowa gra po 30 latach
4144884-marathon(1).jpg 223.25 KB

W 2024 roku fani Marathona dostali nostalgiczną niespodziankę. Bungie, pierwotny twórca Marathon Trilogy, powrócił do serii, wypuszczając zupełnie nową grę „Marathon”. Po trzech dekadach miłośnicy tej kultowej serii z radością zanurzyli się ponownie w uniwersum, które kształtowało początki gier FPS.

Premiera Bungie z 2024 roku oddała istotę oryginalnych gier Marathon, jednocześnie wprowadzając nowoczesną grafikę, mechanikę rozgrywki i wciągającą fabułę. Długo oczekiwana kontynuacja oddała hołd korzeniom serii, a zarazem odpowiadała oczekiwaniom współczesnych graczy. Nowa gra „Marathon” połączyła doświadczonych fanów z nowym pokoleniem graczy, celebrując trwałe dziedzictwo franczyzy, która odegrała kluczową rolę w kształtowaniu gatunku FPS.

Odrodzenie Marathona w 2024 roku nie tylko przywołało ukochane wspomnienia, ale także otworzyło drogę do ekscytujących możliwości w świecie gier. Zaangażowanie Bungie w stworzenie nowej odsłony pokazało ponadczasowy urok serii Marathon i potwierdziło jej status filaru historii gier.